De facto

Eus Wikipedia
Mont da : merdeiñ, klask

De facto zo ul lavar latin hag a dalv kement hag « er fedoù », pe « en oberoù » . Enebet e vez ouzh « de jure », «hervez ar gwir, ar reolenn ».

En ur ster ledan e talvez kement hag «e gwirionez».

Orin[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Implijet eo bet an droienn e latin gant Cicero en e brezegenn Pro Milone :

... et Pompeius de iure non de facto quaestionem tulit[1]
... ha Pompeius a vennas ensellout ar gwir ha n'eo ket ar fed .

De facto, de jure[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

  • De jure ne oa ket roue Karl Martel na Benito Mussolini. De facto e oant o ren p'o doa muioc'h a c'halloud eget o roue.
  • Anavezout ur gouarnamant de facto a c'hall bezañ anavezout ar re o deus kemeret ar galloud dre nerzh en desped d'al lezenn.
  • Ma komzer eus poblañs de facto ur vro e komzer eus an holl re a zo o chom enni daoust ma n'int ket anavezet holl gant al lezenn, evel ar re n'o dije ket paperioù.
  • E broioù zo e vez ur yezh ofisiel de jure, hag unan all de facto: e Maroko, e Liban, eo ofisiel an arabeg de jure, met kenofisiel eo ar galleg de facto.
  • Gouarnamant Korsika, e 2018, a embann lakaat ar c'horseg da yezh ofisiel de facto, tra ma nac'h ar stad c'hall anavezout yezh ebet ouzhpenn ar galleg de jure.

Liammoù diavaez[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Notennoù[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

  1. Cicero, Pro Milone, XI