Christina Mirabilis

Eus Wikipedia
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Christina Mirabilis
Christina Mirabilis cropped.jpg
Kartenn-bediñ, 1892

Ganedigezh c. 1150
Brustem
Loon Arms.svg Kontelezh Loon
LuikVlag.svg Priñselezh Liège
Marv 24 a viz Gouere 1224
Sint-Truiden
Loon Arms.svg Kontelezh Loon
LuikVlag.svg Priñselezh Liège

Santelezhadur Hini ofisiel ebet

Azeulet e Flag of Limburg (Netherlands).svg Limburg
Paeroniezh Milinerien
Nammidi bredel

Gouel 24 a viz Gouere

Christina Mirabiis (c. 1150 - 24 a viz Gouere 1224) a oa ur gevrinadez kristen bet ganet e Brustem, nepell diouzh Sint-Truiden e Kontelezh Loon, Priñselezh Liège (en Izelvroioù hiziv).
Da santez e voe lakaet en he bro e-kerzh he buhez, hag enoret e voe e-pad kantvedoù goude he marv evel m'en diskouez ar meneg anezhi e Legenda aurea Jacobus de Voragine (c. 1230-1298), e deiziadur Fasti Mariani e 1630 [1] hag el levr Lives of the Saints gant Alban Butler, embannet e 1756-59. [2]

Brudet e voe adalek 1171, pa oa 21 bloaz, abalamour ma savas a-ziwar he arched e-kerzh he oferenn gañv en iliz Sint-Truiden. D'an oad a 74 vloaz e varvas da vat ha da viken.

E miz Gouere 1924 e prezegas an islamoniour Louis Massignon (1883-1962) e Belgia a-zivout Christina Mirabilis.
Hiziv c'hoazh e vez sellet a-dost ouzh deskrivadurioù ar burzhudoù a lakaer war he anv, hag ouzh he feiz iskis.

Biskoazh n'eo bet santelezhet gant an Iliz katolik roman.

Buhez[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Trede merc'h un tiegezh kouerien gristen e oa Christina ; pa voe emzivadez da 15 vloaz ez eas da vaesaerez.

Nebeut goude he 20vet bloaz e kouezhas e droukfell : yudal a reas ha kouezhañ war al leur ma chomas reut, he daoulagad disgwennet hag aet he anaoudegezh diganti, kent krenañ en ur zantañ he zeod ; goude-se e tistegnas he c'horf hag e teuas eon ouzh he divuzell. Ker spouronus e voe ar barrad ma kredas d'an dud e oa marv ar vaouez yaouank.
Obidoù a voe aozet, lakaet an hini varv war ziskouez en he arched en iliz-parrez evel ma oa ar c'hiz, ha lidet an oferenn gañv. E-kerzh kan an Agnus Dei avat e savas Christina a-ziwar he arched hag e pignas betek bolz an iliz ; pa voe gourc'hemennet dezhi gant ar beleg diskenn e sentas hag e leurias war an aoter, ma tisklêrias bout bet en ifern, er purgator hag er baradoz ma oa bet urzhiet dezhi distreiñ d'an Douar da bediñ evit eneoù ar purgator. [3]

Adal neuze e c'hoarvezas darvoudennoù iskis an iskisañ en he buhez, a voe dastumet gant an doueoniour Thomas de Cantimpré (1201-1272) [4] diwar danevelloù testoù ha gant ar c'hardinal Jacques de Vitry (1160-1240), en devoa kejet meur a wech ouzh Christina. Diskouez a reas honnezh soñjoù abafus koulz ha barregezhioù dibar.
Ne oa ket evit gouzañv c'hwezh an dud all abalamour ma c'helle santout o fec'hedoù, emezi, setu e pigne er gwez ha war savadurioù pe e kuzhe en armili ha fornioù evit mirout a gejañ outo ; dibradañ zoken a rae a-wechoù. En dienez duañ e tibabas bevañ, zoken hervez arouezioù-barn an XIIIvet kantved, pa gouske war reier, gwisket e truilhoù, o c'houlenn an aluzen hag o tebriñ forzh petra a c'helle tapout. Gouest e oa d'en em ruilhal en tan hep bout devet an disterañ, d'en em vac'hañ e fornioù gor ma yude e-pad eurvezhioù gant ar boan kent mont er-maez dibistig, da chom devezhioù-pad er goañv e dourioù sklas ar Meuse en ur bediñ da c'houlenn trugarez an doue ha d'en em deurel en ur wazh-dour dindan elvennoù ur vilin o treiñ hep na vije bloñset he c'horf pe torret he eskern ; kalz amzer a dremene e bezioù ivez, ha chas a rede war he lerc'h d'he dantañ. Diskouez goursavioù a rae alies, ma lavare ambroug eneoù an dud nevez-marvet betek ar purgator, ha reoù ar purgator d'ar baradoz.

Liesdoare e voe soñjoù an dud diwar he fenn, pa grede da lod e oa anezhi ur santez dibabet gant Doue hag a ziskoueze dre he oberoù hag he foanioù ar pezh a c'houzañve an eneoù er purgator ; lod all a lavaras e oa-hi satanazet, pa soñje da lod all c'hoazh e oa ur sodez anezhi ha mat pell zo.
Goude marv ar gevrinadez e tisklêrias priolez kouent Santa Katarina e sente Christina ouzh kement urzh a veze roet dezhi daoust d'he oberoù ha komzoù dreistordinal.
Tremen tri c'hantved diwezhatoc'h e skrivas ar c'hardinal Roberto Bellarmino (1542-1621) e c'helled fiziout e testeni Thomas de Cantimpré, pa oa un den sirius anezhañ ha peogwir e oa bet kadarnaet an darvoudoù gant Jacques de Vitry. A-glev hag a-wel d'an dud e komze hag e rae Christina. An holl o deus he gwelet o chom en tan hep bout devet hag o vout gloazet hep na chomje he goulioù warni pelloc'h eget ur pennadig.

E 1224, d'an oad a 74 vloaz, e varvas Christina Mirabilis e Sint-Truiden.

Hêrezh[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Von sant Christina
Der Heiligen Leben (Legenda aurea)
XIVvet kantved

Abred en he buhez e voe santelezhet Christina gant tud he farrez. Anzavet e voe he santelezh gant meur a eskob er XVIIvet kantved hag en XVIIIvet kantved, a erbedas ma vije miret he relegoù. Biskoazh avat ne voe anavezet en un doare ofisiel gant ar Vatikan, daoust d'an azeul a vez gouestlet dezhi e proviñs Limbrug.
Goulennet e vez diganti erbediñ evit ar vilinerien hag an dud nammet o spered ; pelloc'h e voe astennet an azeul d'ar micherioù a ra war-dro kleñvedoù ar spered.

Arzoù[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Levrlennadur[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Notennoù[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

  1. (de) (la) BSB-MDZ, linenn3
  2. Butler, op. cit.
  3. (en) Catholic Saints
  4. T. de Cantimpré, op.cit.
  5. * (en) Two Rivers Press, 1998 (ISBN 978-1-901677-07-2)