Georges Dottin

Eus Wikipedia
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Traffic cone.png
Krogit e-barzh !
Un danvez pennad eo ar pennad-mañ ha labour zo d'ober c'hoazh a-raok e beurechuiñ.
Gallout a rit skoazellañ Wikipedia dre glokaat anezhañ
Georges Dottin
den
Reizh pe jenerpaotr Kemmañ
Bro ar c'heodederezhBro-C'hall Kemmañ
Anv e yezh vamm an denGeorges Dottin Kemmañ
Anv-badezGeorges Kemmañ
Anv-familhDottin Kemmañ
Deiziad ganedigezh29 Her 1863 Kemmañ
Lec'h ganedigezhLiancourt Kemmañ
Deiziad marv11 Gen 1928 Kemmañ
Lec'h ar marvRoazhon Kemmañ
BugelPaul Dottin Kemmañ
Yezhoù komzet pe skrivetgalleg Kemmañ
Langue d'écriture (pour les auteurs publiés seulement)galleg Kemmañ
Micheryezhoniour, kelenner, istorour Kemmañ
DeskadurezhSkol-Veur Roazhon Kemmañ


Georges Dottin a oa ur yezhour ha kelenner war ar gregach e skol-veur Roazhon hag a ouestle e amzer vak d'al labour war dachenn ar yezhoù hag al lennegezhioù keltiek. Ganet e oa e Liancourt (Oise) e 1863 ha marvet eo bet e Roazhon e 1928.

Hag eñ warlerc'hiad Joseph Loth evel dean Kevrenn al Lizhiri e 1911, Georges Dottin en deus kendalc'het gant studioù pizh eus ar yezhoù keltiek.

Embannet en deus pennadoù e-leizh e-barzh an Annales de Bretagne hag ar Revue Celtique.

Kuzulier-kêr e oa bet, a hend-all, etre 1908 ha 1928. Dilennet e oa bet war listenn Jean Janvier, e 1908.

Oberennoù[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

  • Le breton à la faculté des Lettres de l'Université de Rennes. In : Revue Celtique, 1912.
  • Manuel pour servir à l'étude de l'Antiquité celtique. Paris, Champion, 1913. Adembannet e 1915.
  • Manuel d'Irlandais Moyen. Paris : Slatkine, 1913.
  • Les littératures celtiques. Paris : Payot, 1924.
  • Les Celtes. Genève : Minerva, 1977.
  • La langue gauloise : Grammaire, Textes et Glossaire. Paris : C. Klincksieck, 1920. Adembannet e 1985 gant ur rakskrid gant François Falc'hun.
  • Glossaire des parlers du Bas-Maine (département de la Mayenne), Welter, Paris, 1899. Adembannet gant Slatkine [1] ;
  • Glossaire du parler de Pléchâtel (canton de Bain-de-Bretagne|Bain, Ille-et-Vilaine), précédé d'une étude sur les parlers de la Haute-Bretagne et suivi d'un relevé des usages et des traditions de Pléchâtel, Rees, 1901 [2]