Julius Pokorny

Eus Wikipedia
Mont da : merdeiñ, klask

Julius Pokorny (12 a viz Mezheven 1887 – 8 a viz Ebrel 1970) a oa ur yezhoniour aostrian, a orin yuzev. Studiet en deus ar yezhou keltiek, an iwerzhoneg dreist-holl ha roet en deus harp d'ar vroadelourien iwerzhonat. Kelenner hag imbouc'her e voe e skolioù-meur aostrian hag alaman.

E vuhez[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

Ganet e oa e Praha en impalaeriezh Aostrian Hungarian, deskadurez a bakas er Skol Piarist e Praha hag en Abati Benediktian e Kremsmünster, en Aostria. Eus 1905 betek 1911 e studias e skol-veur Vienna ar gwir hag ar filologiezh, hag e prezegas aze eus 1913 betek 1920.

Roger Casement eus Berlin, e 1916, a genskrive gant Pokorny en Aostria. E servij a reas e-giz soudard reserv en arme Aostrian e kerz ar Brezel bed kentañ. E 1920, e kemeraz plas kador brezeg Kuno Meyer e giz filologour keltiek e skol-veur Friedrich Wilhelm e Berlin. Daoust bezañ badezet katolek d'e c'hanedigezh ha da vezañ kendrec'het d'ar vroadelouriezh alaman, e voe skarzet e 1933 gant ar reizhad Nazi eus e bost labour abalamour d'e endadou Juzew. Adstaliet e voe d'e bost diwezatoc'h ar bloavez se, un difoc'h voe graet koulzkoude evit ar re o devoa gwisket al lifre alaman hag evit o c'hempredidi er 1añ BB. E 1935 e voe skarzet adare dindan lezennoù reoliañ gwenelour Nurenberg. Kendec'hel a raio da vevañ mui pe vui en dro da Berlin betek 1939 en deñvalijen. Tec'hout kuit a reas da vro Suiss e 1943, ma brezego un nebeut bloaveziou e skol-veur Bern hag e skol veur Zurich betek mont war e leve e 1959. E 1954 e resevo ar gwir d'ober prezegenou e skol-veur Ludwig Maximilian e Munchen hag adare e 1960 betek 1965.

Embann a rae e 1958, ar geriadur etimologel Indogermanek hag a zo bet ul labour talvoudek c'hoaz iziv an deiz. Embann a reas ivez meur a destennou iwerzhoneg troet gantañ en alamaneg hag ivez un istor eus iwerzhon troet e 1916, tuet broadelour, troet e saozneg diwezatoc'h e 1933. Seveniñ a rae er gelaouen filologel talvoudus Zeitschrift für Keltische Philologie adal 1921 betek bezañ ampechet gant an nazied ha rankout herzel e 1939. Kiriek eo bet da adlañsañ anezhi e 1954, betek e varv e 1970. Mervel a reas e Zurich e 1970 , teir sizhunvez goude ma voe bet skoet gant un tramm nebell eus e di.

E oberenn[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

  • Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, daou damm, Bern–München, A. Francke, 1957/1969 (5vet emb., 2005). ISBN 3772009476
  • Rener embann Zeitschrift für celtische Philologie. Tübingen, Niemeyer, 1897. ISSN 0084-5302

Lennadurezh[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

  • Sabine Heinz: Ur- und Frühgeschichtliche Erkenntnisse in den Arbeiten des Keltologen Julius Pokorny. In: A. Leube, M. Hegewisch (Hrsg.): Prähistorie und Nationalsozialismus. Die mittel- und osteuropäische Ur- und Frühgeschichtsforschung in den Jahren 1933–1945. Heidelberg 2002, S. 293–304.
  • Joachim Lerchenmueller: "Keltischer Sprengstoff" : eine wissenschaftsgeschichtliche Studie über die deutsche Keltologie von 1900 bis 1945. Niemeyer, Tübingen 1997. ISBN 3484401427
  • Pól Ó Dochartaigh: Julius Pokorny, 1887–1970. Germans, Celts and Nationalism. Four Courts Press, Dublin 2004. ISBN 1851827692
  • Pól Ó Dochartaigh: Julius Pokorny: An Oursider Between Nationalism and Anti-Semitism, Ethnicity and Celticism. In: Wallace, Ian (Hg.). Fractured biographies. German Monitor 57. Amsterdam / New York: Rodopi. S. 87-118.
  • Rüdiger Schmitt: Pokorny, Julius. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 20, Duncker & Humblot, Berlin 2001, ISBN 3-428-00201-6, S. 593 (Digitalisat).

referansou

Pól Ó Dochartaigh: Julius Pokorny, 1887–1970. Germans, Celts and nationalism. Four Courts Press, Dublin 2004. ISBN 1851827692 Lerchenmueller 1997, S.297; Heinz 2002: 296f.

Heinz 2002: 300-303.

Liamm diavaez[kemmañ | kemmañ ar vammenn]