Mont d’an endalc’had

Romain Gary

Eus Wikipedia
Romain Gary
den
Reizh pe jenerpaotr Kemmañ
Bro ar geodedouriezhFrañs, Impalaeriezh Rusia, Eil Republik Polonia Kemmañ
Anv e yezh-vamm an denRomain Gary Kemmañ
Anv ganedigezhRoman Kacew Kemmañ
Anv-bihanRoman Kemmañ
Anv-familhKacew Kemmañ
Deiziad ganedigezh21 Mae 1914 Kemmañ
Lec'h ganedigezhVilnius Kemmañ
Deiziad ar marv2 Kzu 1980 Kemmañ
Lec'h ar marv7vet arondisamant eus Pariz Kemmañ
Doare mervelemlazh Kemmañ
Abeg ar marvgloaz dre arm-tan Kemmañ
TadArieh-Leïb Kacew Kemmañ
MammMina Owczyńska Kemmañ
Breur pe c'hoarJoseph Bregsztein, Walentyna Kacew, Pawel Kacew Kemmañ
PriedLesley Blanch, Jean Seberg, Leïla Chellabi Kemmañ
BugelAlexandre Diego Gary Kemmañ
Yezhoù komzet pe skrivetpoloneg, yideg, rusianeg, saozneg, galleg Kemmañ
Bet war ar studi eLycée Masséna, Faculté de droit d'Aix-en-Provence, School of the Air and Space, Paris Law Faculty, Paul Cézanne University Kemmañ
Lec'h annezrue du Bac, Vilnius, Nisa Kemmañ
Deroù ar prantad labour1945 Kemmañ
Dibenn ar prantad labour1980 Kemmañ
BrezelEil Brezel-bed Kemmañ
Diellaouet gantService historique de la Défense - site de Vincennes Kemmañ
Oberennoù zo en dastumadInternationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis Kemmañ
Deskrivet en URLhttps://librarycatalog.usj.edu.lb/cgi-bin/koha/opac-authoritiesdetail.pl?authid=366315 Kemmañ
Statud e wirioù aozerOberennoù dezhe gwirioù aozer Kemmañ

Romain Gary, anv-pluenn Roman Kacew, a oa ur skrivagner gall ganet e Vilnius, Lituania, d'an 8 a viz Mae 1914, ha marvet d’an 2 a viz Kerzu 1980 e Pariz.

Mab ur gabellerez hag ur feurer e oa Romain Gary. Pa oa unnek vloaz ez eas kuit e dad gant ur wreg all. Chomet hec’h-unan, mamm Romain (anvet Mina) a zivizas ober he seizh gwellañ evit he mab. Goude ur prantad e Polonia e errujont e Bro-C’hall e kêr Nisa.

Un den a vil vicher

[kemmañ | kemmañ ar vammenn]

E 1935 e teuas da vezañ gall. E-pad an Eil Brezel-bed e voe ur rezistant hag un nijer barrek a-walc’h. Gant Kroaz ar brezel e voe medalennet e 1945, d’ar 14 a viz Gouere. Anvet e voe bet Kompagnun an Dieubidigezh. Medalennet e voe ivez gant al Legion a enor gant Charles de Gaulle. A-drugarez dezhañ e kavas ur post diplomat.

Kregiñ a reas da skrivañ e 1935. Loreet e oa gant ar Priz Goncourt e 1956 evit Les racines du ciel. Touellañ a reas juri ar priz-se pa embannas La vie devant soi dindan al lesanv Emile Ajar, loreet e 1975. En abeg da se eo ar skrivagner nemetañ gounezet ar priz Goncourt div wech gantañ. Dibab a reas un anv kreñv evit e daou anv skrivagner : ar ger « gari» a dalvez dev (ar verb deviñ) e ruseg hag ar ger « ajar » a dalvez regez (daou c'her tro-dro d'an tan).

Skrivet e voe Les Promesses de l’aube gantañ e 1960. Ul levr pouezus e oa evit ar skrivagner. E gwirionez eo ur romant emvuhezskrid hag a gont karantez e vamm, ur pikol karantez vougus : « N’eo ket mat bezañ ken karet, ken abred. Boazioù fall a vez tapet. (…) Gant karantez ur vamm e vez graet ur promesa gant ar vuhez na vo ket dalc’het biken. Ret eo debriñ boued yen war-lerc’h betek fin e vuhez. ».

Soñjal a rae d’e vamm e vefe barrek Romain da vezañ ur skrivagner brudet pe ur c’hannadour, un den-meur dreist-holl. E vuhez pad e klaskas lakaat hunvreoù e vamm evitañ da zont da wir. Ur senarioour hag ur sevener e oa hemañ ivez.

Dimeziñ a reas teir gwech, en o zouez e 1963 gant an aktourez amerikan mil vrudet, Jean Seberg en em lazhas e 1979. En em lazhañ a reas Romain Gary ivez e 1980 gant un tenn pistolenn en e c’houzoug.

Un nebeud levrioù skrivet gant Romain Gary :

[kemmañ | kemmañ ar vammenn]
  • L’Orage – 1935
  • Éducation européenne – 1945
  • Tulipe – 1946
  • Sergent Gnama – 1946
  • Le Grand Vestiaire – 1949
  • Les Couleurs du jour – 1952
  • Les Racines du ciel – 1956
  • La Promesse de l’aube – 1960
  • Johnnie Cœur – 1961
  • Lady L. – 1963
  • Adieu Gary Cooper – 1965
  • Gros-Câlin – 1974
  • La Vie devant soi – 1975
  • Au-delà de cette limite votre ticket n’est plus valable – 1975
  • Les oiseaux vont mourir au Pérou – 1975
  • Pseudo – 1976
  • Clair de femme – 1977
  • L’Angoisse du roi Salomon – 1979
  • Vie et mort d’Émile Ajar – 1981