Adagia
Eus Wikipedia
Erasmus, livet gant Hans Holbein.
Adagia zo anv latin ul levr krennlavaroù, ma kaver krennlavaroù latin ha gregach kenkoulz all.
Meur a levr zo anavezet en anv-se, met hini Erasmus eo ar brudetañ.
Taolenn |
Yezh [kemmañ]
Adagia eo liester ar ger latin adagium .
Adagia Erasmus [kemmañ]
E 1500 e voe embannet Adagia Desiderius Erasmus Roterodamus e Pariz, hag anvet Collecteana Adagiorum. 800 bennak a grennlavaroù a oa el levr. Meur a adembannadur a voe goude. Hervez Speroni (1964, p. 1), an Adagia a oa "ar brasañ dastumad [...] adagia berniet biskoazh"
Al lavaroù e levr Erasmus [kemmañ]
- Festina lente → Σπεῦδε βραδέως.
- Manus manum lavat → Χεῖρ χεῖρα νίπτει. An eil dorn a walc'h egile.
- Ne sutor ultra crepidam.
Adagia Hadrianus Junius [kemmañ]
E 1556 e voe embannet Adagia an Izelvroad Hadrianus Junius.
XVIIvet kantved [kemmañ]
Gant Andreas Schottus (1552–1629)
- Adagia sive Proverbia Graecorum (Antwerp, 1612)
- Adagia sacra Novi Testamenti (1612)
Skridoù all [kemmañ]
- Đuro Ferić (1739 – 1820), Adagia illirycae linguae fabulis explicata, barzhonegoù kroatek.
Lennadurezh [kemmañ]
- Kathy Eden. (2001). Friends Hold All Things in Common: Tradition, Intellectual Property and the 'Adages' of Erasmus. New Haven, Conn.: Yale University Press.
- Thomas Greene. (1982). The Light in Troy: Imitation and Discovery in Renaissance Poetry. New Haven, Conn.: Yale University Press.
- G.K. Hunter. (1951). "The Marking of Sententiæ in Elizabethan Printed Plays, Poems, and Romances." The Library 5th series 6. 171-188.
- James McConica. (1991). Past Masters: Erasmus. Oxford University Press.
- Speroni, C. (1964). Wit and wisdom of the Italian Renaissance. Berkeley: University of California Press.